Theory essay in response to Sabine Braun’s Multimedia communication technologies and their impact on interpreting

Brief Background

            Due to fast development of products with high technological value, mankind is now permitted to have real time interaction without requiring physical or actual co-existence. Technology slowly disconnected people while allowing them to talk about personal affairs, business and schooling in the virtual world.

On interpretation

            The article of Sabine Braun focused on the impact of Multimedia communication technologies on interpreting with the consideration to communication barriers such as differences in culture, age, comprehension capability and etc. Braun forgot to mention anything about gatekeeping which lies in the mediums of communication (TV, Internet, Radio, Phone, and Newspaper) which are dominantly controlled by the ruling class/ usual source of information. The interpreter will always be biased to whom he/she is interpreting for.

What should be the arguments?

1.      Technological development especially in the field of communication is slowly detaching people from real life, emotional and physical connection from each other. These could be noticed on how people are declaring relationship only on virtual world such as Facebook, twitter and etc.

Also, in 1950s, candidates for a certain position in government have no choice but to see his constituents face to face to discuss his/her platforms, giving the voters a chance to scrutinize the personality of the candidate. Today, people are just bombarded with advertisements courtesy of biggest media companies in the country.

2.      The advantage of multimedia communication technology is that the people are given the opportunity to question the anti-people policies imposed by the government. Today, it is visible that the Internet already became a mechanism for political and economic discussions.

3.      Interpreter also serves as a gatekeeping machinery. The state with its ideological apparatuses such as the church and media has the ability to manage or limit information to be disseminated to people, hoping to make them believe in the illusion of change and development.

4.      Braun is right on the issue of communication barriers, but we have to focus on gatekeeping concern.  

We have to understand that the technological developments particularly on Multimedia communication are intended to maximize the cyber world/internet, Television, Radio and other mediums as tools for propaganda dissemination

What is to be done?

            Maximize the social media, new technologies to expose and oppose the propaganda of the state while giving the alternative/ solution to societal problems. Braun’s researches are helpful only during the socialist construction in the Philippines, it could be used to propagate the new, and better society for the people.

Photography, History and the Propaganda Movement

“The History of the Filipino people is the history of how peasants, workers and broad masses struggle against the oppression of the ruling class”

American occupancy and the Propaganda War

With mankind’s never ending search for knowledge, it is inevitable to have new technological discoveries that will make it easier to live in this planet…  Supposedly. 

At the latter part of industrial revolution, mankind was able to develop machines not just for faster production, but for further development of advertising industry, hoping to convert surplus products into profit.  Hence, the first ever camera is invented and developed not just to capture moments but to gain higher income revenue.

On the other side, photography/ camera is also maximized as a tool in propaganda war between the ruling elite and broad masses, two opposing sides with irreconcilable interests.  During the American colonization in the Philippines, US government managed to circulate pictures of how the Americans are helping Filipinos in governance and Economy. On the other hand, pictures of massacred Muslims and other native Filipinos are distributed with the help of the underground press resisting against imperialist economic, political and cultural plunder in the country.

US government granted the so called Philippine independence knowing that they already have the control in major ideological, political and economic institutions in the country. A puppet republic was established giving the local bureaucrats the highest standard of living while leaving the majority of the population as window shoppers.

Under the Puppet Republic

Pictures of thousands of expensive jewelries and pairs of shoes, allegedly owed by former Imelda Marcos created public opinion against the conjugal dictators. But the Marcoses are wise, they propagated that the Philippines is drastically improving its economy with the establishment of extravagant structures, giving them another source of corruption and putting the country on the top of the list of borrowers from international financial institutions.

Marcos loyalists are still disseminating pictures of roads and different buildings erected under the Marcos regime trying to convince Filipinos that the country is far better before. In essence, worsening crisis of this colonial and feudal system is rooted to problems that exist even before the Marcos dictatorship, supported by the local bureaucrats all for the sake of their own economic interests.

Pictures could speak based on the angle and frame directed by photographer, a tangible memory of what actually happened.  Before the existence of internet, yes it could communicate history, but only if the publishers will permit following the rules directed by their investors, the ruling class or economic tycoons.

Thanks to social media the people can now manage to counter-attack the anti-people policies of the government ruled by the economic giants. In 2013, photos of Jeane Napoles, daughter of Janet Napoles (alleged mastermind of the infamous pork barrel scam) having lavish lifestyle in US circulated in social media making the people more eager to campaign against the pork barrel system.

In search of the possible connections of Napoles to legislative branch of our government, photos of her together with top ranking officials in our country became viral in Facebook (popular social networking site). Jeane and Janet’s photographs together with Senate President Franklin Drilon and Pres. Aquino immediately catch public attention.

Leveling up the propaganda war in cyberspace, photography is no longer a tool to communicate history. Memes became popular as the new generation becomes lesser interested in reading books and long essays as a result of technology-dependent educational system.

The ruling elite instantly recognize the power of social media as it reveals the rotting system of governance and economy. Various mechanisms are created to limit the audience of progressive people in propagating memes and any other photos exposing politically related issues in the archipelago.

Today, only sponsored posts/statuses on Facebook could reach millions of viewers, these sponsor-ships have a corresponding economic value that only the ruling elite could afford. Interest pages that only entertain people are just some of the few entities that could surpass the policy.

What is to be done?

Due to anarchy in production of materials with high technological value such as smartphones and camera, it is now easier to capture not just memories, but the social realities that could emancipate people from ignorance.

The broad Filipino people, particularly the progressive middle-class and intellectuals who have the capacity to maximize these inventions should expose and oppose the anti-people policies imposed by the state.

It is those who have the courage to exposed relevant issues that write history. 

Philippine Radio, Politics, Economy and Culture

It is very usual to talk about the history and present issues  facing the media sector or Radio in particular. But enthusiasts forgets the most important matter, its impacts in economy, culture and politics.

Radio and the Economic Tycoons

You cannot simply deny that media companies are just controlled by few economic elites of the society. ABS-CBN and GMA, such as the two major broadcasting companies controlling the media industry in our country.

To consider the ruling élite and the broad Filipino people have an irreconcilable interest, it is very alarming that the upper class has the over all control of the major ideological apparatuses like radio, causing the lower class to have minimal chances of being heard. Cases such as the strike of the contractual ABS CBN workers that they wouldn't televised if not because of the competition between GMA,ABS CBN and TV 5 which is still economically motivated.

Political impact of the Mainstream media
Mainstream media is one of the major ideological 'state' apparatuses. We have to be reminded that politicians and the owners of the biggest media networks in this country came from the same social class, having the same economic interest.

Through the help of the mainstream media,it is easier for the upper class to control the government by portraying as good Samaritans who are willing to uplift our lives from poverty. This scenario is very prominent during election period. The people are expecting a feast of democracy while the media, which is already paid by politicians, are bombarding them with the illusion of change in hands of the few.

Glimpse to the cultural side
Looking on the other side of the propaganda, it is not the people who dictate the media on what to show, it is the media who dictates the people what to think.

The media and the upper class has all the machinery to dictate what brand of shampoo are going to use, which politician are going to vote or even the best brand of condom is applicable depending upon the size of your genitalia.

The age of globalization and high-technology gave the upper class the extraordinary power to consolidate their political and economic influence while making the people believe that everything is normal and there's nothing to be angry about.

An evidence of cultural manipulation is the propaganda of having a lighter skin is equal to being beautiful,making the Philippines as one of the hottest market of whitening products, which is also advertised by broadcasting companies, the obvious relation between media, economy and culture.

What is to be done?

One way to promote Nationalist, Scientific and Mass-Oriented culture is through the establishment of an alternative media that will truly serve the interest of the people. A media that is free from corporate greed and political dictatorship.

The dominance of the alternative media is only possible if we will change the sociopolitical structure of this country.

It is essential to establish a nationalist, scientific and mass oriented media for the national industrialization and preservation of the Filipino culture. There is no doubt that the wide-range of this technology can make or break a nation, and it is up to us, on how to maximize it for our betterment.

LGBT community, stand up and join the fight against corruption and social injustice!

Lesbians, Gays, Bisexuals and Transgenders or LGBT community is indeed one of the most deprived sectors in our society. According to Civil Society Organizations (CSOs)  Coalition Report on the situations of Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender (LGBT) persons in the Philippines for the 13th Session of the UN Universal Periodic review  for the Philippines . The economic status of LGBT persons are continually deprived or challenged because they cannot find and secure employment. LGBT persons are not assessed by companies based on skills, work experience and competence but instead are judged because of their sexual orientation and gender identity.

LGBT are also victims of political repression. Disqualification cases were filed against Partylist representing LGBT communities on the grounds of immorality, citing verses from bible and Koran. A clear violation of International Covenant on Civil and Political Rights , Article 25, saying that  “Every citizen shall have the right and the opportunity, without any of the distinctions mentioned in article 2 and without unreasonable restrictions: (a) To take part in the conduct of public affairs, directly or through freely chosen representatives; (b) To vote and to be elected at genuine periodic elections which shall be by universal and equal suffrage and shall be held by secret ballot, guaranteeing the free expression of the will of the electors; (c) To have access, on general terms of equality, to public service in his country.”

 With all the economic, political and cultural discrimination under this patriarchal society where ‘macho’ culture reigns, there is no doubt that LGBT sector, like other sectors is highly motivated to join progressive groups and be part of the struggle for national democracy.

Today, the country is facing a tough fight against corruption perpetrated by politicians from dominant political parties like UNA and Liberal having selfish political and economic interests.  LGBT community could mobilize hundreds of thousands of people against bureaucrat capitalism, where the government is just maximized by the ruling elite to maintain economic superiority.               

Also, LGBT community should take part in pushing and supporting the people’s initiative proposed by former chief justice Renato Puno to abolish discretionary funds (PDAF, DAP) under the legislative and executive branch of government.

The people’s initiative is a strong statement of people’s distrust, including the LGBTs, in the Aquino administration. Their only hope is to wage a people power, spark the mass movement and strengthen their unity against the ruling system.

This is a perfect time for all LGBTs to prove their worth and be part of change. Lesbians, Gays, Bisexuals and Transgenders must win the heart of the people through joining the people’s struggle for land, work, life, equality and transparency in government.

Only in our collective action we can achieve our demand for gender emancipation!

We all have a responsibility to impart our time, talent and skills in building a peaceful, corrupt-free and better society, whether you’re straight or not.

             

Intensify the call to abolish pork, support the people’s initiative!

The proposal of former Chief Justice Renato Puno for a people’s initiative to abolish both the PDAF and Disbursement Acceleration Program (DAP), as well as investigate self-serving politicians, is a clear statement that the people are no longer relying on the promises of this administration to abolish the pork barrel system.

Progressive groups such as Kilusang Mayo Uno and Youth Act Now! and progressive partylists under the Makabayan bloc, immediately supported the proposal vowing to do what it takes to make it a success. “It is clear now that Aquino and his administration won’t abolish pork and will not bring change… We can only rely on collective action and people power to make sure the rotten, corrupt system is ended,”  said Vencer Crisostmo, Youth Act Now! Convenor and Anakbayan National Chairperson.

"A people’s initiative presupposes (that) the Legislative and the Executive branches of government are unwilling to enact and implement laws that will prevent the misuse of public funds. We believe there are sufficient avenues for legislative reform and that Congress is prepared to enact laws to institutionalize these reforms," Presidential Communications Operations Office Secretary Herminio Coloma Jr. said in a regular press briefing in Malacanang.

It is true that the people presume that branches of government are unwilling to abolish the system for the fact that lawmakers and the president itself is benefiting from this system. This administration cannot deny the fact that more and more people are now waking from the illusion of the "straight path," and they are resorting to collective action and people power to change this system.

Coloma also reiterated that the government shares the public's view on the need to put a stop to the abuse of PDAF use, but this is contradicted by the fact that high-ranking political allies of this administration, namely Senate President Franklin Drilon and Speaker Feliciano Belmonte Jr., are inconsistent with their stand on the issue. Even the President isn't straightforward himself.

Regarding the people's initiative, the statements of Malacanang regarding this are inconsistent. In an interview with the Philippine Daily Inquirer last October 21, Deputy Presidential spokesperson Abigail Valte said that the administration supports proposed legislation that aims to strengthen institutions mandated to safeguard public funds. This contradicted the abovementioned statement of Presidential Communications Operations Office Secretary Herminio Coloma Jr. last October 29.

Presidential apologizers are now in a tight spot, playing with words to deter the mass movement against corruption. But the people are intelligent enough to push the people’s initiative despite the fact that this regime will do anything to campaign against this noble cause.

With the machinery and resources of the government to save their self-serving interest, there is no doubt this will be a hard time for Filipinos who have a burning will to change this rotting system of governance. But we must not lose hope for this is also a time for the mettle of the Filipino people to be tested. To paraphrase Jose Maria Sison, only through militant struggle will the best in us emerge.

Hindi lamang ito usapin ng pagsusunog ng upuan!

Kung matatandaan, noong 2010 ay nagsunog ng upuan ang mga militanteng kabataan mula sa Politeknikong Unibersidad ng Pilipinas bilang simbolikong protesta laban sa nakaambang pagtataas ng matrikula mula P12/unit patungong P200/unit. Tagumpay ang ginawang pagkilos ng mga isko at iska nang makakuha ito ng atensiyon ng midya, gobyerno at ng iba't ibang sektor. Nagkaisa ang administrasyong Guevarra at ang mga iskolar ng bayan upang igiit ang 2 bilyong badyet na kinakailangan ng univesidad para sa mga gastusin nito.  

Sa kabila nito, hindi maiwasan magkaroon ng mabababaw na pagsusuri hinggil sa isyu ng pagsusunog ng upuan. Tandaan nating hindi dapat ikahon sa pagsusunog lamang ng upuan ang usapin, ito'y usapin ng hindi makatwirang pagtataas ng matrukula na iprinotesta sa isang simbolikong pamamaraan. Bilang iskolar ng bayan, hindi natin bibigyang puwang ang makitid na pagsusuri hinggil sa mga usapin ng ating sektor. Parati't parati nating isinasapraktika ang konkretong pagsusuri sa konkretong kalagayan upang higit pang ilantad ang mga di makatwiran at makamamamamayang polisiya ng ating gobyerno pagdating sa usapin ng edukasyon.  

Ngayong araw, muli nanamang pinaingay ng sektor ng kabataan ang usapin ng pagtataas ng matrikula hindi lamang sa PUP kundi sa marami pang SUCs sa buong bansa. Tandaan nating hindi mawawala ang banta ng pagtataas ng bayarin hanggat nasa laylayan lamang ng prayoridad ng gobyerno ang edukasyon.Hahanap at hahanap ang administrasyon ng mga pamamaraan upang mag operate ang pamantasan sa pamamagitan ng pagpapapasan sa mga isko at iska ng mga gastusin nito, ngunit kailangan nating tumbukin na ang edukasyon ay karapatan at tungkulin ng estado na tiyakin ito lalo pa't tayo'y nag-aaral sa isang pampublikong paaralan, kung saan ang mga estudyante ay mula sa pinakamahihirap na sektor ng lipunan. 

 Sa isang facebook fan page ay nabasa ko ang tanong na ito "How do you wish PUP to be known? Pamantasang Utak ang Puhunan o Bonfire University? Kayo na po ang mag-decide." tiyak na ang isasagot ng malawak na hanay ng mga estudyante na kilalanin ang PUP bilang pamantasang utak ang puhunan, ngunit kung uugatin, ang PUP ay kinilala bilang isang pamantasang nagkakanlong ng mga matatalino, progresibo, prinsipyado, makabayan at makatwirang mga mag-aaral, katangiang kinikilala sa buong bansa, katangiang nagpapanatili sa diwang palaban na lumalansag sa mga nakaambang  pribatisasyon at anti-estudyanteng polisiya ng gobyerno.  

 Isa rin sa mga nabasa kong kumento mula sa http://www.facebook.com/pupedu?fref=ts ang "PUP SENTIMENTS. "I have nothing against the activist..i'm also one of the iskolar ng bayan students before..but funny though..they are wasting their time protesting instead of looking for a part time job para naman kung talagang magtataas ang tuition eh me pambayad na cla..and as far as i know pwede namang paunti-unti mong bayaran un ah...wag na clang maging marahas..there are many ways to say whats on our mind..more safer and peaceful..well if they think education is expensive..try ignorance guys!" - R.D." Para sagutin ang kaniyang argumento, Una, ang PUP ay isang state univesity tulad ng nasabi sa itaas, hindi makatwirang magtaas ito ng matrikula sa dahilang hindi ito pinaglalaanan ng mataas na pondo ng pamahalaan, ayon sa rekomendasyon ng United Nation, 6% diumano ng ating Gross Domestic Product ang dapat ilaan sa edukasyon, ngunit kakarampot na 2.8% lamang ang inilalaan ng gobyerno. Ang sinasabi naman niyang paunti-unting pagbabayad ng tuition ay ginagawa na sa ibang pamantasan kung saan higit na nalulugmok ang mga mag-aaral sa utang upang tustusan lamang ang pag-aaral.   

Pinagpupupgayan ang bawat isko at iska na tumitindig, kumikilos at nakikibaka para sa karapatan ng mas malawak na hanay ng masa. Hindi matatawaran ang kanilang lakas ng loob bagamat marami ang kumukutya sa kanilang ginagawa, hindi sila natitinag upang ipaglaban kung ano ang alam nilang tama at akma para sa nakararami. 

Sa mahabang panahon ng pakikibaka ng sintang paaralan para sa Makabayan, Siyentipiko at Pang-masang porma ng edukasyon, pinatutunayan nilang malaki ang magagawa ng sama samang pagkilos upang makamit ang tagumpay.   Hindi natin bibigyan ni katiting na pagkakataon ang iilan upang isakatuparan ang pagtataas ng matrikula sa ating sintang paaralan.   

Ang PUP ay matagal nang dinilig ng di mabilang na protesta para sa hustisyang panlipunan. Ipinagpapatuloy lamang nito ang laban ng libo pang mga isko at iska upang matamo natin ang ang dekalidad at abot kayang edukasyon para sa higit 72,000 iskolar ng bayan na ikinakanlong nito. Kung ipinaglaban nila tayo noon, ngayon naman ang panahon upang ipaglaban natin ang mga susunod pang isko at iska, hanggang sa ang edukasyon ay hindi na nabibili ng salapi, hanggang ang pamahalaan ay hindi na lamang para sa iilan.       Hindi Lamang ito Usapan ng Pagsusunog ng Upuan!

Fountain Pen

Sumilip  si Bogart at Mila sa labas ng tinataguan nilang madilim at masikip na silong, bubungisngis sa tuwing dadaan ang taya sa tagu-taguan at hindi sila makikita.

'Saan mo gustong mapunta, sa langit o impyerno?' bulong ni Bogart kay Mila, 'siyempre sa langit. gagu ka pala eh!'

Lumabas si Bogart sa silong nang punong puno ng dugo ang damit, ngumisi habang hawak hawak ang fountain pen na nakuha niya sa drawer ng kaniyang mama, tumingala siya sa langit at nanalangin 'Lord, sinunod ko na po ang gusto niyo, tumulong po ako sa kapwa ko ngayong araw'

Iba't ibang paraan ng pangangampanya ng mga buwaya

1.       Ipagduldulan ang pagmumukha sa telebisyon kahit hindi pa campaign period. Ipinamumukhang anak, pinsan o kapatid sila ni ganito ganiyan at gusto nilang ipagpatuloy ang hindi matapos tapos na adhikain ng kanilang pamliya. Isang magandang example nito  si Bambi Apuino, JV Ejjercito, Tiningting Cojangco, Jackie Chan Enripwe at marami pang iba.

2.       Nageendorse ng hotdog, mantikilya, tocino o kahit na anong produkto na pwede nilang iendorse para lang matandaan sila ng tao. Hindi mo malaman kung model o lider ba ang gusto nilang maging. Isang magandang halimbawa nito si Chezee Escaldero at ang kaniyang frabellie dogfood products.

3.       Namimigay ng baller. Sikat na sikat dito si Josephine Ejercito Granada at ang mga Bwinay. Itinatatak nila ang kanilang pangalan, pagmumukha o kahit na anong simbolo ng kanilang pagkatao sa mga bagay na pwedeng suotin ng tao.  Mayayamang pulitiko ang nakakaafford nito.

4.       Kumekendeng sa harap ng madla o gumagawa ng kung ano-anong gimik na sa tingin nila ay ikatutuwa ng tao. Kapag tinanong mo sila kung ano ang simbolismo ng kanilang ginagawa, malamang ay abutin sila ng anim na taon para magpaliwanag.  Nung sinulog ay ginawa ito ni Rizza Horsieveros!

5.       Itinatatak ang pangalan sa CANDY. Nagtaka ako kung anong simbolismo nito o kung ano ang gusto niyang ipahatid na mensahe sa tao nung tatakan ni Nancy Bwinay ang ipinamigay niyang sandamakmak na candy, nangangahulugan kaya itong isusulong niya ang pagpapababa ng presyo ng mga minatamis?

6.       May nadudulas sa stage during proclamation rally, nangyari  ‘to kay Rizza Horsieveros nung 2010, may nadulas ulit ngayong taon sa campaign rally ng Lipiral Party, ang tawag dito ay media gimic.

              

  Wag magpauto! 

Paalala sa mga botante para sa darating na halalan.

Kung iboboto mo ang isang kandidato dahil sa kamag-anak siya ni ganito ganiyan, dahil tinatakan niya kaniyang pagmumukha ang candy, payong, damit at poste ng bahay niyo at dahil sa sumayaw siya ng gangnam style habang may hawak na isang sakong bigas, mag-isip isip ka na. Hindi kaya ang pagbabagong hinahanap mo ay isang ilusyong ipinapain lamang sa’yo ng mga buwayang nagpapanggap na payaso.

Habang naglalakad sa kahabaan ng Fuente, Cebu City, kapansin pansing halos hatakin ng mga kandidato ng UNA ang pagmumukha ng taong bayan upang masdan silang kumakaway sa loob ng naggagandahan nilang sasakyan, habang nagsasaboy ng candy na tinatakan ng apelyidong Binay at habang namimigay ng baller na tulad ng lahat ng kanilang dala ay may tatak ng kanilang pagmumukha o di kaya’y pangalan. Kasama rin nila ang kanilang mga magulang, kapatid, pinsan, anak, kapitbahay o asawang lahat  ay may pwesto na rin sa gobyerno, sa pamahalaan kasi nila naisip na magandang magkaroon ng family reunion. Tulad ng mga nagdaang halalan, sila sila lang din ang nakikita natin.

Hindi naman nalalayo ang kaganapan sa Plaza Miranda kung saan nagtipon ang mga kandidato ng Liberal Party, panadaliang binansagan ng ilan ang plaza bilang crocodile farm. Kasama nila si Noynoy na hindi malaman kung presidente ba ng Pilipinas o campaign manager ng kaniyang mga alyado. Monopolyado nila ang media, kung mayroon mang alagad ng media na mapapadpad sa mga makabayang kandiadato ay mabibilang lamang sa kamay. Nagsisilbing propaganda machinery ng mga higanteng partido politikal na binubuo ng mga mayayaman at haciendero ang mga naglalakihang media network sa bansa.

Di rin maitatangging gumastos ng malaki ang Liberal Party at UNA  para sa kanilang mga TV ads. Merong kandidatong isang taon palang bago mag eleksiyon ay nageendorse na ng hotdog, merong nanghihikayat na sumali sa redcross sabay flask ng napakatabang mukha sa TV, meron ding nagsasabing iboto siya dahil kamukha niya daw si Noynoy at pinsan naman siya ng presidente, kung tanungin ko kaya siya kung anong magagawa ng mukha niya kapag sinupalpal siya ni Miriam Defensor Santiago, ano kayang maisasagot niya?

Ang kasaysayan ng eleksiyon sa Pilipinas ay kasaysayan ng pag-aagawan ng mga naghaharing uri ng pwesto sa gobyerno, gagawin nila ang lahat para manalo, kesyo tumae sila ng pako o di kaya’y kumendeng kendeng sa harap ng libo-libo mamamayan, gagawin nila para lang matandaan sila ng taong bayan.

                Kung mananatili tayong nakatuon sa kanilang mga propaganda, di maglaon ay manatili sa ating isipan na sila na lamang ang kandidato sa mga posisyong nakasulat sa ating mga balota, at dahil lubog tayo sa pangakong pagbabago sa pamamagitan ng paghalal ng mga bagong lider ng bansa, wala tayong magawa kundi ihalal ang mga taong ni hindi natin alam ang tunay na karakas, mga taong walang ibang hangad kundi ang pampulitika’t ekonomiyang interes lamang.

Taktikal ang eleksiyon upang mailantad ng sambayanan ang tunay na mukha ng mga pulitikong hahawak sa pinakamatataas na posisyon sa bansa, gayndin ang sistemang pampulitikang pinaghaharian lamang ng iilan. Huwag tayong magpadala sa pangakong pagkain ni Jack Enrile, o sa mga TV ads ni Ting Ting Cojuanco kung saan halatang halata ang batak na batak niyang mukha, higit pang pagkilatis ang kailangan ng sambayanan upang malaman kung sino-sino ba ang nagpapaggap na mabait at kung sino ang tunay na makabayang kandidato na dapat nating iboto.

               

Debate

Sa classroom habang nagdedebate ang isang aktibista at normal na istudyante

Student: ano ba kasing gustong mong tumbukin? Rebolusyon nanaman? (mataas ang boses, halatang naiirita at nakairap ang mata)

Aktibista: Ano po bang pagkakaintindi niyo sa rebolusyon?

Srudent: malay ko sa inyo!

Aktibista: So wala po kayong dahilan para magalit.



PS. Hindi ko alam kung bakit napasok sa usapan nila ang rebolusyon, sa pagkakatanda ko ay ang pagsira ng US Navy sa Tubbataha Reef ang paksa ng aktibistang nagdidiscuss sa classroom na kaniyang pinasukan. 

Tanga ako

'Tanga! Malaya na ang Pinas!' ' sabi mo nang malamang nanggaling nanaman ako sa rally, gusto sana kitang sampalin ng diyaryo, ang headline

"US dumps toxic waste in Subic"

Musmos

Siya ba yung kalaban ni Papa Jesus 'ma? 

tanong ng bata sa kaniyang ina habang nakasakay sa jeep, nakita kong nakaturo siya sa larawan ni GMA at Garci na may nakasulat na 'God Knows HUDAS not pay.'

http://pulpolitika.files.wordpress.com

Planet Romeo

I’m wearing black t-shirt, may nakasulat na ‘Art is a weapon of War,’  ‘okay, sunduin nalang kita sa tapat ng five star terminal, yung sa Mang Inasal,’ mabilis na kinuha ni Lorence ang kaniyang bag, hinalungkat ang nagkabuhol-buhol nitong laman, tumalilis palabas,hinawakan nang mahigpit ang gate at paangat na binuksan upang hindi lumangitngit,  lumingon upang tiyaking walang nakarinig sa kaniyang pag-alis.

                Mula sa malayo’y  natanaw niya ang tricycle,  nagkadikit ang siko’t tenga niya sa taas ng kaniyang para upang tiyaking siya na ang makasasakay sa kakaragkarag na sasakyan, ‘Five star po,’ sinuklay niya ng kaniyang kamay ang pinabanguhang buhok habang naghihintay makarating ang sasakyan sa pupuntahan.

                Bahagya niyang binagalan ang lakad matapos makaakyat sa overpass, ayaw niyang magmukhang excited, ikatlong hakbang pababa ng overpass ay may nakita siyang lalaki, tila kinikilatis ang suot niyang t-shirt, ‘dapat discreet!’ bulong niya sa sarili. Bahagyang tumango ang lalaki, hudyat na ito na nga ang kaniyang hinahanap.

                Hindi na niya kailangang tanungin kung ito na nga ang kaniyang katagpuan, agad niyang sinundan ang lalaki, napilitan siyang maglakad nang matulin higit sa pangkaraniwan, kailangang sumabay ang kaniyang mga paa sa libido ng taong nasa harap.

                ‘kumain ka na?, ‘ang ganda ng boses niya’ bulong ni lorence, ‘hindi na siguro, nagmamadali kasi ako,’ mabilis silang umakyat sa second floor ng bahay, maliligo na ako,may pasok kasi ako nang alas siyete. Isa-isang tinanggal ng lalaki ang suot nito sa kaniyang harapan at pumasok sa banyo. Alas singko imedya na, nagpasya siyang pasukin  ang banyong pinagliliguan ng lalaki.

                Mainit ang hininga ng lalaki, malikot ang dila nitong naglalaro sa kaniyang bibig, nililimas ang bawat salitang balak pa lamang niyang iusal. Mula sa bibig ay dahan-dahan naglakbay ang labi ng lalaki sa kaniyang leeg, nang tangkain nitong lagyan siya ng marka’y agad siyang napaiktad, nagpatuloy ang lalaki sa kaniyang dibdib, pababa nang pababa, aba-ginoong maria, nakaluhod na nagdasal ang lalaki sa altar na nakatutok  ang tirik na mata sa langit, nakaramdam ang altar ng init, sarap, para siyang naiihi na hindi maintindihan, tulad ng himala ng mga rebultong naglalangis, kinain siya ng parokyanong mahigpit ang pagkakahawak sa kaniyang lubid.

                Malumanay silang sumayaw sa awit ng panganib at kawalang katiyakan. Nahawi ang libog ng isa’t isa, walang anu-ano’y nagbihis ang dalawa. Wala nang sumunod na tinig, iniabot ng lalaki ang anim na pirasong papel na may tatlong ulo.

                Agad na bumalik si Lorence sa kaniyang tahanan, bumalik sa tapat ng computer, muling binuksan ang website na may pangalang planet romeo, ‘alas otso na, kailangan ko pa ng isa, mamaya’y dialysis nanaman ni Inay.’

Pulong

Alas tres ng umaga

Mahimbing akong natulog mula sa isang kasiyahan. Nilamukos ‘ko ang unan na naligo sa laway ni Biboy kagabi, ang dormate ‘kong hindi marunong magtiklop ng bunganga kapag natutulog. Marahan kong tinalukbong ang unan sa katawang hinapo ng maghapong biyahe at kasiyahan, isinayaw ‘ko ang kama sa gitna ng pag-asang bukas, pagkagising ko’y muli kitang makikita.

Alas Nuebe                                                                                                                                        

Mamayang tanghali diumano ang balik mo, sabi ni bogart matapos iluwa ang kaning pumaso sa kaniyang dila. Tiningnan ‘ko ang orasang pilit kong hinihila ang mga kamay, hanggang maging iisa, at ituro nang tuwid ang langit. Baka hindi na umabot, kailangan kong magkunwaring abala, dinakot ‘ko ang sandamakmak na labahan, marahan ‘kong kinusot, mayroon pang halos tatlong oras upang magpanggap na hindi kita hinihintay.

Alas dose

Jo! Kailangan na nating umalis, sigaw ni Bebot na ang mata’y tila nang-uuyam, tulad ng isang Inang nais ilayo ang mga bata  sa lansangan kung saan sila nagsasaya. ala una dapat nasa pulong na tayo. Muli kong tiningnan ang orasan, alas dose imedya na, agad ‘kong binuksan ang laptop at nag-upload ng mahabang video, walang tinig ang bawat tipa ‘ko sa aking keyboard, umaasang masasabayan niya ang mahaba mong biyahe mula Angono.

Ala una

Masyadong kaunti ang mga letra, hindi nila kayang punan ang bawat minutong inilalagi mo sa biyahe.

Alas Dos

Tumawag si bebot, kailangan ko na raw umalis. Minsan pa’t dahan-dahan kong ibinalot ang lahat ng kailangan kong dalhin. Marahan kong isinara ang pinto. Mabigat ang bawat hakbang, tila hinihila akong bumalik sa tahanan, upang humaba ang aking paglalakad, upang sa muli kong pagsulong, mas malaki na ang tyansang makasalubong pa kita. 

Alas tres

Dumating ako sa pagpupulungan, nagkitext ako kay Jason, halos tatlumpung minuto na mula nang umalis ako sa bahay, muli tayong nagkasalisi, sinabi mong ibinabalot mo na ang iyong mga gamit.

Alas kwatro

Sinabi mong nakaalis ka na papuntang airport, umalenbang ang kunwaring background music na ‘leaving on a jet plane.’ Hindi ‘ko na sinubukang bumalik at habulin ka, ayokong magmukhang desperado, ngunit habang iniisip ko yun, sumutsot sa aking isipan ang tanong  kung kailan tayo muling magkikita.

Alas singko

Itinuro mo sa aking huwag umasa sa pagtatagpong walang kasiguraduhan. Ngayon, parang ang lahat ng gawain ay mas mabilis, matagal lang naman ang oras kapag may hinihintay, ngunit ngayo’y wala na naman akong dapat asahan.

Nakita ko si bebot na may ngiting tila nang-aasar,

Punyeta!

Alas sais pa pala ang pulong!

Si Leila De Lima, bilang aliping tagapagtanggol ni Noynoy

                Nag-umpisang magpakitang sikat si Leila De Lima nang harangin niya ang desisyon ng korte suprema na payagang makapagpagamot sa ibang bansa ang taksil sa bayang si Gloria Macapagal Arroyo. Bibong bibo ang kalihim ng Department of Justice dahil alam niyang malaki ang galit ng taong bayan kay GMA dulot ng samu’t saring kasalanan nito sa sambayanang Pilipino, ngunit hindi maitatago ng kalihim na ang tunay na hangarin ng rehimeng Aquino ay hindi mabigyang hustisya ang taong bayan, kundi magpasikat at magpabango, nalantad ang tunay nilang kulay nang pumutok ang issue ng Cybercrime Prevention Act (CPA).

                Sa pahayag ni De Lima ukol sa inilabas na Temporary Restraining Order ng korte Suprema, idiin niyang  may kakayanan ang palasyong ipagtanggol ang legalidad ng CPA. Kung gayon, handang magpakabobo ang estado upang masupil ang kalayaan sa pamamahayag ng taong bayan. Hindi-hindi sila paaawat hanggat may natitira silang kapal ng mukha. Sampu ng buong administrasyong Aquino, kasado na si Noynoy upang labagin ang konstitusyon na pinangunahang isulong ng kaniyang ina, ang ina hindi ng demokrasya, kundi ng mendiola massacre, si Cory Aquino.

                Habang Malayang naglalamyerda si Jovito Palparan na pangunahing suspect sa pagdukot kina Karen Empeño at Sherlyn Cadapan, Joel T. Reyes, dating gobernador ng Palawan na hinihinalang mastermind sa pagpatay kay Doc. Gerry Ortega at habang nanunupil ang Armed Forces of the Philippines sa Bondoc Peninsula, Quezon, abalang-abala si  De Lima sa pagtanggol sa naging desisyon ng pangulo na patahimikin ang taong bayan gamit ang lahat ng mekanismo ng estado, isa na dito ang Cybercrime prevention law.

                Tila nakalimutan na ng dilawang rehimen na ang pinangakuan nilang magiging boss ay ang samabayanan, dahil sa esensiya, ginagawa nila ang lahat upang manaig, hindi ang boses ng masa, bagkus ay ang tinig ng mga nagmamagaling na mambabatas tulad ni Tito Sotto.

                Pilit ring itinatago ng pamahalaang Aquino na ang layunin ng pagsasabatas ng CPA ay mapanagot ang mga nagkakalat ng malaswang video na nakasisira sa puri ng biktima, ngunit kung iisipin, inilagay lamang ang probisyong cyber pornography upang masabing’ mayroon’, kumbaga’y palaman sa inaamag na tinapay.

                Sa dalawang taong panunungkulan ng pasistang si Noynoy, mahigit isangdaan na ang nagiging biktima ng extra judicial killings, siyam na enforced disappearances at mahigit pitumpung libong pamilya naman ang naging biktima ng marahas na demolisyon sa Metro Manila pa lamang. Ito ang mga kasong dapat aksiyunan ni Leila De Lima, mga paglabag sa karapatang pantao na ang mismong promotor ay ang kaniyang amo, walang iba kundi si Noynoy!

               

               

Kung ito ang huling pagkakataong sasabihan kitang ‘inutil’ sa facebook

                Nawa’y mabasa  ng mga sumusunod na tao ang artikulong ‘to, una  ng panginoong may lupang si abNOY habang kumakain siya ng hotdog, naglalaro ng play station o namimigay ng relief goods sa mga binahang lugar habang naka leather shoes,

ng babaeng walang alam gawin kun’di ikwento ang buhay niya sa telebisyon, mag-endorse ng  mga produktong hindi naman talaga niya ginagamit at ipagtanggol ang kuya niyang abnormal,

ng senador na naturingang nakatuntong sa Harvard ngunit katiting ang utak. Tandaan mong hindi namin makakalimutan ang kahihiyang dinala mo sa Pilipinas, itatatak sa kasaysayang walang natutunan ang tulad mo sa iskul bukol, isusuka ka kahit ni Ms. Tapia, pwe!

At siyempre ng taong bayang binusalan ng mga senador na pumirma sa cybercrime prevention law sa interes na makatakas sa pang-uusig ng taong bayan!

                Hindi ito usapin ng cyberbullying, ito’y usapin ng paglabag sa lehitimong karapatan ng mamamayan na magpahayag ng pagkadismaya sa dumaraming bilang ng extra judicial killings, enforced disappearances, demolisyon at kabobohan ng mismong mga mambabatas sa bansa (siyempre hindi lahat.)

                Kung  sasabihin  ni Lacierda na walang nakikita ang palasyong paglabag sa konstitusyon ng cybercrime prevention act (CPA), humanda na siyang maging shock absorber ng galit ng taong bayan! Malinaw na ang mabilisang pagdagdag ng ‘online libel’ sa  CPA ay upang busalan ang mga Pilipino, hindi lang dahil sa pangongopya ni Tito Sotto ng artikulo ng ibang tanyag na personalidad upang magpanggap na matalino sa senado, hindi lang dahil sa hindi siya umamin sa kaniyang kasalanan, hindi lang dahil sinabi niyang ‘blogger lang naman’ang kinopyahan  niya at hindi niya na kailangang kilalanin ang isang ‘blogger lang’ bilang source, bagkus ay dahil mabisang media ang facebook, twitter at blog sites sa pagpapalaganap ng katotohanang bulok ang sistemang pinapanatili ng ating pamahalaan.

                Kung  ito ang paraang ng estado upang mapatahimik ang taong bayan, pwes malaking pagkakamali ang kanilang ginawa! Hindi magkakasya sa bilangguan ang milyon-milyong kababayan natin na nakasisipat ng perwisyong hatid ng rehimeng Aquino, ‘wag na silang magtangkang hulihin ang lahat ng lalabag sa cybercrime prevention law, dahil kung krimen ang magpahayag sa internet, maluwag ang lansangan upang doon kami magprotesta!

                Ikaw mismo ang nagtulak sa amin upang dumaluyong noynoy! Kung ito man ang huling pagkakataong sasasabihan kita ng inutil sa facebook, yun ay hindi dahil sumunod ako sa batas niyo, bagkus ay dahil mas may thrill offline, mas ramdam doon, sa tarangkahan ng kapangyarihan, sa sentro ng pampulitikang kapangyarihan, sa Mendiola, humanda ka!

Takot Ako sa Pundidong Bumbilya

Hindi dahil takot ako sa multo

kundi sa pangamba tuwing gigising akong mag-isa

sa mga panahong kailangan ko ng liwanag

at walang bumbilya

na maasahang buksan

 Cody Gonner

Banal

Wala akong pakialam!

dumakdak man sila ng sanlibong pangaral

sabihing siya lang ang makapagpapasaya sa tulad mo, natin

o wisikan ng 'sang galong holy water

hindi na ako maniniwala

pagkat una pa lang ay binali na nila ang kanilang sinabi

dahil kung lahat ng bagay ay ginawa ng diyos

hindi nila pwedeng hindi tayo isama

The Macabre And the Beautifully Grotesque

Demonyo

Dumarami ang pinararatangang demonyo

ipinatapon silang lahat sa dagat-dagatang apoy

ngunit ang hindi alam ng langit

lumalakas sila

lumalawak

at handa nang makipagdigma

Quentin Lënw

Huwag niyong tatakan ng pagmumukha niyo yang Relief Goods! EPAL!

Ang malaking ipinagtataka ko ay bakit may nakatatak na pagmumukha ng mga pulitiko ang mga relief goods na ipinamimigay sa mga nasalanta ng pagbaha. Kinarne na po ba ang katawan niyo at kayo ang ipinalit sa sardinas sa loob ng lata? Letseng mga buwaya 'to!

epal.com

Hubad na hubad na ang hangarin ay hindi ang tumulong, bagkus ay mangampanya, lalo pa at paparating na ang eleksiyon. Nakakairitang isipin na kahit sa pamimigay ng relief goods, ay hinihintay pang dumating ang mga pulitikong wala namang maitutulong sa kumakalam na sikumura ng ating mga kababayan. Pagkain, gamot at matutuluyan ho ang kailangan nila, hindi ang mga mukha niyo with effort sa pag edit ng wrinkles, nunal at pekas. 

Sa mga nagtatanong naman diyan kung bakit sinisisi natin ang pamahalaan sa pag-ulan ng malakas, linawin po natin ang ating punto. Bakit namin sila sisisihin sa pag-ulan? That's beyond their control kapatid, bobo ba kami para sisihin sila? Siyempre hindi! Ang punto ay kung bakit hindi napaghandaan ng pamahalaan ang ganitong  sakuna, huli na nang maipatampok sa taong bayan na ipinatigil ng inutil na pangulo ang 1.9 bilyon pisong flood control projects ng pamahalaan, proyektong sana'y magsasalba sa mga flood prone areas sa buong isla ng Luzon. Tingnan mo nga naman itong bobong pangulong ito oh!

Sa kabila ng delubyong kinakaharap ng ating mga kababayan, nagawa bang bitbitin ng pangulo ang buong senatorial slate niya sa pamimigay ng tulong sa ating mga kababayan, ano ba talagang pakay mo sir? 

At kung hindi rin naman talaga makitid ang utak ni noynoy, saan ka nakakita ng susuong sa baha na naka black shoes? Pormahan mo kuya huh! Hindi pang nag-iisip!

Sa mga kalagayang tulad nito, hindi na sasapat pa ang pag atang ng mamamayan sa pamahalaang hindi prayoridad ang pagbibigay ng serbisyong panlipunan, wala silang ibang uunahin kun'di ang magpabango lamang ng pangalan, tandaan nating para sa kanila, ang pagpasok sa gobyerno ay hindi pagsisilbi, kundi negosyo.