My Blog List

Sunday, October 7, 2012

Kung ito ang huling pagkakataong sasabihan kitang ‘inutil’ sa facebook




                Nawa’y mabasa  ng mga sumusunod na tao ang artikulong ‘to, una  ng panginoong may lupang si abNOY habang kumakain siya ng hotdog, naglalaro ng play station o namimigay ng relief goods sa mga binahang lugar habang naka leather shoes,

ng babaeng walang alam gawin kun’di ikwento ang buhay niya sa telebisyon, mag-endorse ng  mga produktong hindi naman talaga niya ginagamit at ipagtanggol ang kuya niyang abnormal,

ng senador na naturingang nakatuntong sa Harvard ngunit katiting ang utak. Tandaan mong hindi namin makakalimutan ang kahihiyang dinala mo sa Pilipinas, itatatak sa kasaysayang walang natutunan ang tulad mo sa iskul bukol, isusuka ka kahit ni Ms. Tapia, pwe!

At siyempre ng taong bayang binusalan ng mga senador na pumirma sa cybercrime prevention law sa interes na makatakas sa pang-uusig ng taong bayan!

                Hindi ito usapin ng cyberbullying, ito’y usapin ng paglabag sa lehitimong karapatan ng mamamayan na magpahayag ng pagkadismaya sa dumaraming bilang ng extra judicial killings, enforced disappearances, demolisyon at kabobohan ng mismong mga mambabatas sa bansa (siyempre hindi lahat.)

                Kung  sasabihin  ni Lacierda na walang nakikita ang palasyong paglabag sa konstitusyon ng cybercrime prevention act (CPA), humanda na siyang maging shock absorber ng galit ng taong bayan! Malinaw na ang mabilisang pagdagdag ng ‘online libel’ sa  CPA ay upang busalan ang mga Pilipino, hindi lang dahil sa pangongopya ni Tito Sotto ng artikulo ng ibang tanyag na personalidad upang magpanggap na matalino sa senado, hindi lang dahil sa hindi siya umamin sa kaniyang kasalanan, hindi lang dahil sinabi niyang ‘blogger lang naman’ang kinopyahan  niya at hindi niya na kailangang kilalanin ang isang ‘blogger lang’ bilang source, bagkus ay dahil mabisang media ang facebook, twitter at blog sites sa pagpapalaganap ng katotohanang bulok ang sistemang pinapanatili ng ating pamahalaan.

                Kung  ito ang paraang ng estado upang mapatahimik ang taong bayan, pwes malaking pagkakamali ang kanilang ginawa! Hindi magkakasya sa bilangguan ang milyon-milyong kababayan natin na nakasisipat ng perwisyong hatid ng rehimeng Aquino, ‘wag na silang magtangkang hulihin ang lahat ng lalabag sa cybercrime prevention law, dahil kung krimen ang magpahayag sa internet, maluwag ang lansangan upang doon kami magprotesta!

                Ikaw mismo ang nagtulak sa amin upang dumaluyong noynoy! Kung ito man ang huling pagkakataong sasasabihan kita ng inutil sa facebook, yun ay hindi dahil sumunod ako sa batas niyo, bagkus ay dahil mas may thrill offline, mas ramdam doon, sa tarangkahan ng kapangyarihan, sa sentro ng pampulitikang kapangyarihan, sa Mendiola, humanda ka!


Friday, August 24, 2012

Takot Ako sa Pundidong Bumbilya

Hindi dahil takot ako sa multo
kundi sa pangamba tuwing gigising akong mag-isa
sa mga panahong kailangan ko ng liwanag
at walang bumbilya
na maasahang buksan

 Cody Gonner

Thursday, August 23, 2012

Banal

Wala akong pakialam!

dumakdak man sila ng sanlibong pangaral
sabihing siya lang ang makapagpapasaya sa tulad mo, natin
o wisikan ng 'sang galong holy water
hindi na ako maniniwala

pagkat una pa lang ay binali na nila ang kanilang sinabi
dahil kung lahat ng bagay ay ginawa ng diyos
hindi nila pwedeng hindi tayo isama


The Macabre And the Beautifully Grotesque







Sunday, August 12, 2012

Demonyo

Dumarami ang pinararatangang demonyo
ipinatapon silang lahat sa dagat-dagatang apoy
ngunit ang hindi alam ng langit
lumalakas sila
lumalawak
at handa nang makipagdigma

Quentin Lënw

Thursday, August 9, 2012

Huwag niyong tatakan ng pagmumukha niyo yang Relief Goods! EPAL!

Ang malaking ipinagtataka ko ay bakit may nakatatak na pagmumukha ng mga pulitiko ang mga relief goods na ipinamimigay sa mga nasalanta ng pagbaha. Kinarne na po ba ang katawan niyo at kayo ang ipinalit sa sardinas sa loob ng lata? Letseng mga buwaya 'to!

epal.com


Hubad na hubad na ang hangarin ay hindi ang tumulong, bagkus ay mangampanya, lalo pa at paparating na ang eleksiyon. Nakakairitang isipin na kahit sa pamimigay ng relief goods, ay hinihintay pang dumating ang mga pulitikong wala namang maitutulong sa kumakalam na sikumura ng ating mga kababayan. Pagkain, gamot at matutuluyan ho ang kailangan nila, hindi ang mga mukha niyo with effort sa pag edit ng wrinkles, nunal at pekas. 


Sa mga nagtatanong naman diyan kung bakit sinisisi natin ang pamahalaan sa pag-ulan ng malakas, linawin po natin ang ating punto. Bakit namin sila sisisihin sa pag-ulan? That's beyond their control kapatid, bobo ba kami para sisihin sila? Siyempre hindi! Ang punto ay kung bakit hindi napaghandaan ng pamahalaan ang ganitong  sakuna, huli na nang maipatampok sa taong bayan na ipinatigil ng inutil na pangulo ang 1.9 bilyon pisong flood control projects ng pamahalaan, proyektong sana'y magsasalba sa mga flood prone areas sa buong isla ng Luzon. Tingnan mo nga naman itong bobong pangulong ito oh!


Sa kabila ng delubyong kinakaharap ng ating mga kababayan, nagawa bang bitbitin ng pangulo ang buong senatorial slate niya sa pamimigay ng tulong sa ating mga kababayan, ano ba talagang pakay mo sir? 

At kung hindi rin naman talaga makitid ang utak ni noynoy, saan ka nakakita ng susuong sa baha na naka black shoes? Pormahan mo kuya huh! Hindi pang nag-iisip!


Sa mga kalagayang tulad nito, hindi na sasapat pa ang pag atang ng mamamayan sa pamahalaang hindi prayoridad ang pagbibigay ng serbisyong panlipunan, wala silang ibang uunahin kun'di ang magpabango lamang ng pangalan, tandaan nating para sa kanila, ang pagpasok sa gobyerno ay hindi pagsisilbi, kundi negosyo. 

















Thursday, August 2, 2012

Berdugo ng Lansangan!

Ano ang unang pumapasok sa isip mo kapag nakakakita ka ng pulis?

Para sa isang simpleng Pilipino, malamang na ang isagot niya ay "tagapagpatupad ng batas", para sa isang pokpok, malamang ay "customer", ngunit para sa isang mulat na mamamayan, ang paniguradong  isasagot niya ay "tagapagtanggol ng mga nang-aapi sa bayan." Ikaw na ang pumili kung sino ka ba sa tatlong sasagot, kung ikaw ba ay mulat na mamamayan, simpleng Pilipino o isang pokpok. Ngunit bago sumabat ang mga kapulisan natin diyan, uunahan ko na sila, wala pong absolutong bagay sa mundo, hindi ko rin sinasabing lahat sila ay maihahanay ko sa kahit na anong pagpapakahulugan ko sa isang pulis sa aking artikulo. Okay? wag niyo lang akong pag-initan lalo pa at laganap ang "Police Brutality" sa bansang may inaamag na hustisya. 
mula sa bestfriend kong si Google


Sa tuwing magkakaroon ng mga mobilisasyon sa Mendiola, Commonwealth, recto, avenida, estero , iskinita o kahit saang sulok ng mundo, pangunahing umeepal ang mga bundat na kapulisan para pigilan ang mamamayan sa malayang pamamahayag. Sila daw ay naninigurado lamang ng kaayusan sa ating bansa, pero kung ako ang tatanungin, sa tingin ko ay wala na silang ibang pakay kundi sundin ang mga amo nilang nagtatakda ng sarili nilang batas. Ang batas ng Pasismo!

Sa tuwing magkakaroon ng demolisyon na magbibigay daan sa pagpapagawa ng mall, parking lot, o kubeta ng mga higanteng negosyante, sila ang pangunahing nagbabantay kung may mamamayang lalaban para sa karapatan nila sa paninirahan, na dudulo sa paggamit ng dahas.

thephilippines.ph/philippine-culture/filipino-police/
Madalas ay nakasuot sila ng mga baluting pandigma (tuwing may demolisyon), matataas na kalibre ng baril (na labag sa batas sa tuwing mayroong demolisyon o mobilisasyon), pamalo at tear gas na tila susuong sa katapusan ng mundo. Sa ganiyang paraan ko sila nakilala, sa paraang hindi akma sa kung bakit ba sila tinawag na "policy enforcer." 

Habambuhay na rin atang nakabuntot sa mga kapulisan ang salitang "kotong", dahil kahit saan mo sila dal'hin, sa opisina, lansangan o kahit sa mga singit-singit ng siyudad, gagawa at gagawa sila ng paraan upang magkaroon ng pandagdag alak at pambabae tuwing sabado, linggo, kinsenas at katapusan. 'Yan ang isang tipikal na pulis, bagay na hinding-hindi mababago ng PNP hanggat nagsisilbi sila sa maling kinauukulan, sa mga taong sumumpang magiging gahaman magpasawalang hanggan. 

Nakalulungkot lamang isipin na ang mga taong dapat ay nagtatanggol sa bayan, ay nababahiran ng oryentasyon ng pagiging marahas. Mga taong pinasasahod ng taong bayan, ngunit sila ring magiging mekanismo ng pagtataksil ng mga naghaharing-uri sa lipunan. 

Kung gayon, dudulo tayo sa konklusyong ang sino mang manunumpa sa harap ng reaksyunaryong pamahalaan, ay ang mga taong pinaka bulnerableng magamit upang dahasin ang sambayanang Pilipino.